Blog

By Rafał Gromek,

A co jeśli dziecko nie lubi sportu?

Zdecydowana większość małych dzieci uwielbia ruch i znajduje wiele przyjemności w zróżnicowanej aktywności fizycznej. Kiedy jednak przychodzi czas na próby wspólnego z innymi dziećmi uczestnictwa w zmaganiach sportowych, część z nich natychmiast odmawia udziału w zabawie. Jakie mogą być tego przyczyny i co w takiej sytuacji zrobić?

dzieci_drabinka

Na naszych zajęciach, co tydzień spotykamy kilka tysięcy dzieci. W oczywisty sposób ich zaangażowanie, czy wręcz chęć do ćwiczeń jest bardzo różna. Jednak są wśród nich i takie, które prezentują wyraźny opór zanim jeszcze zajęcia na dobre się rozpoczną. Widać to w szczególności u dzieci małych lub tych zdecydowanie starszych.

Przyczyn może być wiele, ale najczęściej występują dwie. W przypadku dzieci małych jest to nieśmiałość, czasami wręcz obawa przed kimś i czymś nowym. Niedawno włączyły się w życie np. przedszkola i potrzebują jeszcze czasu na odpowiednią socjalizację. W takim przypadku zdecydowanie należy pozwolić na stopniowe wejście w zajęcia, nawet na ich początkowo bierne oglądanie. Ponawiać w sposób delikatny i nienatarczywy zachęty i zaproszenia, ale szanować odmowę. Znamy wiele takich przypadków, które po kilku tygodniach skończyły się już pełnym zaangażowaniem dziecka i świetną współpracą z trenerem.

Druga z najczęstszych przyczyn dotyczy raczej dzieci starszych i jest związana z obawą o swoje umiejętności oraz porównywaniem z innymi dziećmi. Jeśli dziecko jest naturalnie sprawne, to szybko zauważy, że łatwo jest włączyć się w grupę i czerpać radość z zajęć i wysiłku fizycznego. Jeśli jednak faktycznie odstaje umiejętnościami od pozostałych uczestników, to zachodzi obawa, że nie tylko nie włączy się w te zajęcia, ale wręcz zniechęci się całkowicie do uprawiania sportu i unikać będzie wszelkiej aktywności ruchowej. Dlatego w takim przypadku niezbędne jest dodatkowe wzmożenie pracy indywidualnej, ale też szczególny kontakt trenera lub nauczyciela z dzieckiem, rodzicami i wychowawcami. Jeśli od wszystkich tych grup dziecko otrzyma wsparcie, akceptację, zrozumienie, a przede wszystkim szczerą chęć poszukania rozwiązania, to jest bardzo duże prawdopodobieństwo, że znajdzie przyjemność w sporcie i włączy się w zajęcia grupowe.

dziewczynka_sporty

Żeby to jednak nastąpiło trener, rodzic i wychowawca zdecydowanie powinien:

– unikać porównywania umiejętności i osiągnięć dziecka z rówieśnikami,
– doceniać wysiłek, chęci i starania, a nie wyniki,
– porozmawiać z dzieckiem wprost o sytuacji i jej przyczynach,
– poszukać takiej aktywności ruchowej, w której dziecko czuje się najpewniej,
– rozważyć dodatkowe zajęcia indywidualne, czyli w przede wszystkim ćwiczenia z rodzicem.

Rezultatem będzie nie tylko większe zrozumienie potrzeb danego dziecka, ale też szansa na wychowanie zdrowego i aktywnego człowieka.

Podziel się tą treścią:
  • 12
  •  
  •  
  •  
  •  

Tagi do wpisu

Podobne artykuły

Motywacja Tweet!func ...

Motywacja   Czym jest dla nas motywacja? Skup ...

czytaj

Poznajcie nas lepiej ...

Poznajcie nas lepiej!!!     Chcecie wie ...

czytaj

II rok programu szko ...

II rok programu szkoleniowego dla nauczycieli R ...

czytaj